1. Elektronische halogeenlekdetector: Principe: Deze maakt gebruik van een sensor om de concentratie van halogeenelementen (CFK/HCFK-koelmiddelen bevatten halogenen) in de lucht te detecteren. Wanneer de sonde een lekpunt nadert, geeft het instrument een alarm af (verandering van geluidsfrequentie of indicatielampje). Typen: Type met verwarmde diode (AED): Zeer gevoelig voor traditionele chloor-bevattende CFC/HCFC-koelmiddelen (zoals R22), maar iets minder gevoelig voor nieuwere milieuvriendelijke koelmiddelen (zoals R134a, R410A). Infraroodabsorptietype: hoge nauwkeurigheid, stabiele reactie op verschillende soorten koelmiddelen, maar duurder. Voordelen: Hoge gevoeligheid, kan kleine lekpunten lokaliseren, relatief eenvoudig te bedienen. Nadelen: Het instrument moet worden gekalibreerd en kan gemakkelijk worden verstoord door alcohol, oplosmiddelen enz. in de omgeving, wat tot vals alarm leidt; de sonde is gemakkelijk vervuild en vereist onderhoud.
2. Infrarood thermische beeldvorming lekdetector (meest geavanceerd en efficiënt): Principe: Wanneer koelmiddel lekt, verdampt het vloeibare koelmiddel snel en absorbeert het warmte, waardoor de lokale temperatuur op het lekpunt scherp daalt. Infraroodwarmtebeeldcamera's kunnen dit kleine temperatuurverschil vastleggen en weergeven als een "rook-achtige" koude plek op het scherm. Voordelen: Extreem efficiënt: Kan snel grote gebieden scannen zonder nauw contact. Intuïtief en nauwkeurig: de "rook" van het lekpunt is direct zichtbaar op het scherm, wat een zeer nauwkeurige positionering oplevert. Veilig: kan detectie over lange- afstanden uitvoeren terwijl de apparatuur in werking is. Nadelen: Zeer duur, meestal gebruikt voor grote projecten of professionele testorganisaties.
